Published


In gemeenteland kom ik diverse sleutelfiguren tegen die vol zijn van de gevoelswereld uit het boek ‘De verdraaide organisaties’ . Volgens de pleitbezorgers van deze nieuwe wijn kunnen processen, planning en procedures in de prullenbak en moet alle aandacht uitgaan naar deze gevoelswereld. Immers, via ‘de bedoeling’ geven we met elkaar invulling aan de vraag van de klant.

In mijn beleving is dit maar een deel van de werkelijkheid. Meerdere keren heb ik afdelingen die door gevoelswereld-leidinggevenden zijn geïnspireerd, verrast zien worden door planbare werkprocessen en werkstromen. Bijvoorbeeld PGB’s, die massaal op een bepaalde datum aflopen. Dit kan je, als je je verdiept in de systeemwereld, voldoende tijdig zien aankomen. Op basis van inzicht in je werkprocessen kan je een inschatting maken hoeveel capaciteit er nodig is om te beoordelen welke PGB’s verlengd moeten worden en welke niet.

Zicht op de beschikbare capaciteit geeft een beeld van de doorlooptijd die een dergelijk traject gaat vragen. Gegeven een gewenste einddatum kun je plannen wanneer je met het herindiceren zou moeten beginnen. Niet echt sexy, en het haalt mogelijk ook iets weg van de mythische mist die om bepaalde afdelingen, processen of personen is gecreëerd, maar wel zo handig.

Kort door de bocht blijken gereedschappen die er in het bedrijfsleven toe doen, ook heel handig bruikbaar in gemeenteland. Natuurlijk moeten we hier niet in doorslaan en de meerwaarde blijven zien van zowel de systeemwereld als van de gevoelswereld. Als u er behoefte aan heeft, wil ik graag met u doorpraten over het inrichten van een beleids- en uitvoeringscylus in het licht van de bedoeling.